Deze website maakt gebruik van cookies. We gebruiken cookies om instellingen te onthouden en je bezoek soepeler te laten verlopen. Daarnaast gebruiken we ook cookies voor de verbetering van de website en het verzamelen en analyseren van statistieken. Lees meer over cookies

Ependymoom

Een ependymoom is een bij kinderen zeldzaam voorkomende tumor in de hersenen of het ruggenmerg. Ependymomen ontstaan uit het ependym, het weefsel waarmee de binnenkant van de hersenkamers en het centrale kanaal in het ruggenmerg is bekleed. Een ependymoom ontstaat door een fout in de ontwikkeling in een van de voorlopercellen van de steuncellen.

Ependymomen kunnen laaggradig of hooggradig zijn. Een hooggradige tumor heeft een hogere mate van kwaadaardigheid dan een laaggradige. Elk jaar wordt in Nederland bij ongeveer 10-15 kinderen een ependymoom ontdekt. Deze hersentumor komt bij kinderen van alle leeftijden voor, maar het meest bij peuters, pubers en jongvolwassenen. Kan het ependymoom in zijn geheel worden weggenomen en zijn er geen uitzaaiingen, dan is de kans op genezing redelijk tot goed. Wel heeft de tumor de neiging om terug te komen.

 
Klachten bij deze ziekte

De meeste kinderen met een ependymoom hebben in het begin vooral vage klachten. Ze kunnen hoofdpijn hebben, misselijk zijn of braken. Dat komt vooral door de verhoogde druk als gevolg van de tumor en/of de toename van vocht in de hersenen. Het kan zijn dat uw kind al enige tijd lusteloos is, scheel kijkt of slordig is gaan schrijven. Ook slik- of spraakproblemen en problemen met het evenwicht komen voor. Sommige kinderen zijn duizelig, struikelen over hun eigen benen of kruipen of lopen anders. Een heel enkele keer is er sprake van gevoelloosheid en uitval van de zenuwfunctie in benen of andere lichaamsdelen. Meestal gaat het dan om een tumor in het ruggenmerg.


Hoe stellen we de diagnose?

Bij verdenking op een hersentumor zal altijd een MRI scan gemaakt moeten worden, die bij bevestiging van aanwezigheid van een hersentumor aangevuld zal worden met een MRI van het ruggenmerg. Dit is noodzakelijk om de eventuele uitbreiding binnen het centraal zenuwstelsel in kaart te brengen. Vervolgens zal altijd een neurochirurgische operatie moeten volgen ter verkrijging van tumorweefsel voor diagnostiek. Deze operatie is ook bedoeld om zoveel mogelijk tumorweefsel te verwijderen. Bij uitzondering wordt uitsluitend een biopt genomen. De patholoog stelt de diagnose op het tumorweefsel. Bij een deel van deze kinderen wordt ook hersenvocht afgenomen met een ruggenprik om te controleren of er tumorcellen in aantoonbaar zijn. Deze aanvullende liquordiagnostiek vindt plaats na verwijdering van de tumor. 

 
Behandeling van Ependymoom

De behandeling is voor de meeste kinderen ingrijpend en hangt af van de plaats van het ependymoom, de gradering, of er (veel) tumorweefsel is achtergebleven en de leeftijd van het kind. De behandeling begint vrijwel altijd met een operatie.

Kan het ependymoom volledig worden verwijderd, is het laaggradig en zit het alleen in de grote hersenen, dan is de behandeling afgerond en volgt er een lange periode van controle. Komt de tumor terug dan wordt uw kind meestal opnieuw geopereerd en wordt radiotherapie (bestraling) gegeven.

Kan het ependymoom niet in zijn geheel worden weggehaald, gaat het om een hooggradig type en/of zit het in de kleine hersenen, dan volgt na de operatie altijd radiotherapie (bestraling). Is er veel tumorweefsel achtergebleven dan volgt na de operatie meestal chemotherapie en zo mogelijk nog een tweede operatie. Daarna wordt een besluit genomen over de vervolgbehandeling die meestal uit radiotherapie bestaat tenzij een kind te jong is.