Deze website maakt gebruik van cookies. We gebruiken cookies om instellingen te onthouden en je bezoek soepeler te laten verlopen. Daarnaast gebruiken we ook cookies voor de verbetering van de website en het verzamelen en analyseren van statistieken. Lees meer over cookies

Hooggradig glioom

Een hooggradig glioom is een kwaadaardige tumor in de hersenen of het ruggenmerg. Een hooggradig glioom heeft een hogere graad van kwaadaardigheid (graad 3 of 4) en is moeilijker onder controle te krijgen dan een laaggradig glioom (graad 1 of 2). Een glioom is een tumor die uitgaat van het steunweefsel (glia) van de hersenen. Een glioom ontstaat door een fout in de ontwikkeling in een van de voorlopercellen van de steuncellen.

Er bestaan verschillende soorten gliomen. Elke soort is vernoemd naar de steuncellen waaruit hij is ontstaan. Er bestaan ook subtypen. Een anaplastisch astrocytoom en een glioblastoma multiforme bijvoorbeeld zijn beide hooggradige astrocytomen. Elk jaar wordt in Nederland bij ongeveer 25 kinderen een hooggradig glioom ontdekt. Deze hersentumor komt bij kinderen van alle leeftijden voor. Ze kunnen zowel in de grote en kleine hersenen als in het ruggenmerg voorkomen. Ponsgliomen liggen in de pons, onderdeel van de hersenstam. De genezingskans van kinderen met een hooggradig glioom is over het algemeen matig. Belangrijk is vooral of de tumor in zijn geheel verwijderd kan worden. Ook de graad van de tumor speelt een rol. Graad 3 is iets gunstiger dan graad 4. Kan de tumor in zijn geheel worden weggenomen en zijn er geen uitzaaiingen, dan is de kans op genezing redelijk tot goed.

 
Klachten bij deze ziekte

De klachten zijn afhankelijk van de plaats van de tumor. Een glioom in de kleine hersenen of in een van de hersenkamers geeft in het begin vooral vage klachten. Uw kind is een beetje misselijk of heeft hoofdpijn. Dat komt door de verhoogde hersendruk ten gevolge van toegenomen weefsel en/of vocht in de hersenen. Neemt de druk verder toe dan kan uw kind meer gaan braken. Ook problemen met het evenwicht komen voor; uw kind struikelt over de eigen benen, kruipt of loopt anders. Er zijn kinderen die door de verhoogde druk in het hoofd plotseling scheel gaan kijken of dubbel zien.

Zit de tumor in de buurt van de hersenstam dan kan het zijn dat uw kind minder gevoel heeft in armen of benen, moeite heeft met slikken of ademhalen, problemen heeft met schrijven of zichzelf niet meer op temperatuur kan houden. Dat komt omdat er belangrijk regulerend zenuwweefsel in de knel zit.

Een glioom in de grote hersenen kan epilepsie tot gevolg hebben. Soms is een stuip (insult) het eerste symptoom. Soms komen hormonale stoornissen zoals groeivertraging, overgewicht of een te vroeg intredende puberteit voor.


Hoe stellen we de diagnose?

Bij verdenking op een hersentumor zal altijd een MRI scan gemaakt moeten worden. Dit is bij hooggradige gliomen van belang om de lokale uitbreiding goed in beeld te krijgen en hiermee te beoordelen of de tumor neurochirurgisch verkleind of verwijderd kan worden of dat er een biopt genomen moet worden. De beoordeling van het bij een operatie verkregen tumorweefsel door de neuropatholoog is uiteindelijk bepalend voor de diagnose. Aanvullende diagnostiek van het hersenvocht is minder gebruikelijk bij hooggradige gliomen.

 
Behandeling van Hooggradige Gliomen

De behandeling van een hooggradig glioom begint vrijwel altijd met een operatie. Daarna volgt radiotherapie (bestraling). Bij jonge kinderen wordt bestraling vanwege de te verwachten gevolgen op de lange termijn zo lang mogelijk uitgesteld of beperkt tot een klein deel van de hersenen. Bij een ponsglioom kan er meestal niet worden geopereerd. Vaak wordt dan geprobeerd de klachten tijdelijk te verminderen met behulp van bestraling. De meeste gliomen zijn niet zo gevoelig voor chemotherapie. Wel wordt de laatste tijd steeds vaker wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de werking van nieuwe medicijnen. Uw arts bespreekt de eventuele mogelijkheden met u.